Het Boek van Henoch, ook bekend als 1 Henoch, is een oud-Joods geschrift dat niet is opgenomen in de canon van de meeste Bijbelse teksten. Het wordt beschouwd als apocrief of pseudepigrafisch, wat betekent dat het niet als geïnspireerd of canoniek wordt beschouwd door de meeste Joodse en christelijke tradities. Hier is wat informatie over wat de Bijbel en de traditie zeggen over het Boek van Henoch:
- Vermelding in de Bijbel: In de Bijbel zelf wordt het Boek van Henoch niet expliciet genoemd. Echter, er is een verwijzing naar Henoch in het Nieuwe Testament, specifiek in de brief van Judas (Judas 1:14-15). In deze verzen wordt een profetie van Henoch aangehaald, die suggereert dat de schrijver van Judas bekend was met het Boek van Henoch of een traditie die eraan verwant is.
- Joodse Traditie: Het Boek van Henoch is een deel van de Ethiopisch-orthodoxe Bijbel, maar het wordt niet geaccepteerd als canoniek door de meeste andere Joodse en christelijke tradities. Het is echter belangrijk in de joodse apocalyptische literatuur en wordt vaak bestudeerd voor zijn inzichten in de opvattingen van de tweede tempelperiode over engelen, demonen, en de eindtijd.
- Inhoud van het Boek van Henoch: Het Boek van Henoch bestaat uit verschillende secties die uiteenlopende onderwerpen behandelen, zoals de val van de engelen (de Wachters), visioenen van de hemel en hel, en de eindtijd. Het boek beweert door Henoch, de zevende vanaf Adam (Genesis 5:18-24), te zijn geschreven, maar de meeste geleerden zijn het erover eens dat het boek dateert uit een veel latere periode, waarschijnlijk tussen de 3e eeuw v.Chr. en de 1e eeuw n.Chr.
- Christelijke Traditie: Terwijl het Boek van Henoch geen deel uitmaakt van de canonieke Bijbel voor de meeste christelijke denominaties, is het invloedrijk geweest in de ontwikkeling van christelijke theologie, vooral met betrekking tot demonologie en eschatologie (de leer van de eindtijd). De vroege kerk was verdeeld over de status van het boek, met sommigen die het waardeerden voor zijn theologische inzichten en anderen die het afwezen als niet geïnspireerd.
Samenvattend kan worden gesteld dat het Boek van Henoch een belangrijk geschrift is binnen de apocriefe en pseudepigrafische literatuur, met enige invloed op de Bijbelse traditie, vooral in de context van de brief van Judas. Het blijft een fascinerend onderwerp van studie voor zowel bijbelwetenschappers als theologen.
