
Exodus 17 toont opnieuw Gods voorziening en kracht voor het volk Israël. Ondanks hun klagen voorziet God in water uit de rots. Later strijdt Israël tegen Amalek, en Mozes’ opgeheven handen worden het teken van overwinning. Het hoofdstuk benadrukt gebed, vertrouwen en samenwerking in afhankelijkheid van God.
Water uit de rots bij Rafidim (vers 1–7)
Het volk Israël komt in Rafidim, waar geen water is. Wederom klaagt het volk tegen Mozes. Ze vragen: “Waarom hebt gij ons uit Egypte gebracht om ons van dorst te doen sterven?” Mozes roept tot God, vrezend dat het volk hem wil stenigen. God gebiedt Mozes op de rots te slaan met zijn staf. Wanneer hij dit doet, komt er water uit, genoeg voor het hele volk. De plaats wordt genoemd Massa (verzoeking) en Meriba (twist), vanwege Israëls beproeving van God: “Is de HEERE in ons midden, of niet?”
Strijd tegen Amalek (vers 8–13)
Amalek komt en valt Israël aan. Mozes zegt tegen Jozua dat hij mannen moet kiezen om te strijden. Zelf klimt Mozes met Aaron en Hur op de heuvel, met de staf van God in zijn hand. Zolang Mozes zijn handen omhoog houdt, is Israël sterker; als hij zijn handen laat zakken, wint Amalek. Daarom ondersteunen Aaron en Hur zijn armen, tot zonsondergang. Zo overwint Jozua Amalek met het zwaard.
Gedenkteken en altaar voor de HEERE (vers 14–16)
Na de overwinning zegt God tegen Mozes dat hij het gebeuren moet opschrijven en het aan Jozua moet inprenten. God belooft de herinnering aan Amalek van onder de hemel te verdelgen. Mozes bouwt een altaar en noemt het: “De HEERE is mijn Banier.” Hij verklaart dat de HEERE van geslacht tot geslacht oorlog zal voeren tegen Amalek.
Slotgedachte
Exodus 17 toont dat God trouw is, zelfs wanneer het volk twijfelt. Water uit de rots en de overwinning op Amalek getuigen van Zijn kracht. Mozes, Aaron, Hur en Jozua vormen samen een krachtig beeld van leiderschap, gebed en samenwerking in Gods dienst.
Exodus 17
1 |
Daarna toog de ganse vergadering van de kinderen Israels, naar hun dagreizen, uitde woestijn Sin, op het bevel des HEEREN, en zij legerden zich te Rafidim. Daarnu was geen water voor het volk om te drinken. |
2 |
Toen twistte het volk met Mozes, en zeide: Geeft gijlieden ons water, dat wijdrinken! Mozes dan zeide tot hen: Wat twist gij met mij? Waarom verzoekt gijden HEERE? |
3 |
Toen nu het volk aldaar dorstte naar water, zo murmureerde het volk tegenMozes, en het zeide: Waartoe hebt gij ons nu uit Egypte doen optrekken, opdatgij mij, en mijn kinderen, en mijn vee, van dorst deed sterven? |
4 |
Zo riep Mozes tot den HEERE, zeggende: Wat zal ik dit volk doen? Er feilt nietveel aan, of zij zullen mij stenigen. |
5 |
Toen zeide de HEERE tot Mozes: Ga heen voor het aangezicht des volks, enneem met u uit de oudsten van Israel; en neem uw staf in uw hand, waarmede gijde rivier sloegt, en ga heen. |
6 |
Zie, Ik zal aldaar voor uw aangezicht op den rotssteen in Horeb staan; en gij zultop den rotssteen slaan, zo zal er water uitgaan, dat het volk drinke. Mozes nudeed alzo voor de ogen der oudsten van Israel. |
7 |
En hij noemde den naam dier plaats Massa en Meriba, om de twist der kinderenIsraels, en omdat zij den HEERE verzocht hadden, zeggende: Is de HEERE in hetmidden van ons, of niet? |
8 |
Toen kwam Amalek en streed tegen Israel in Rafidim. |
9 |
Mozes dan zeide tot Jozua: Kies ons mannen, en trek uit, strijd tegen Amalek;morgen zal ik op de hoogte des heuvels staan, en de staf Gods zal in mijn handzijn. |
10 |
Jozua nu deed, als Mozes hem gezegd had, strijdende tegen Amalek; dochMozes, Aaron en Hur klommen op de hoogte des heuvels. |
11 |
En het geschiedde, terwijl Mozes zijn hand ophief, zo was Israel de sterkste; maarterwijl hij zijn hand nederliet, zo was Amalek de sterkste. |
12 |
Doch de handen van Mozes werden zwaar; daarom namen zij een steen, enlegden dien onder hem, dat hij daarop zat; en Aaron en Hur onderstutten zijnhanden, de een op deze, en ander op de andere zijde; alzo waren zijn handengewis, totdat de zon onderging. |
13 |
Alzo dat Jozua Amalek en zijn volk krenkte, door de scherpte des zwaards. |
14 |
Toen zeide de HEERE tot Mozes: Schrijf dit ter gedachtenis in een boek, en leghet in de oren van Jozua, dat Ik de gedachtenis van Amalek geheel uitdelgen zalvan onder den hemel. |
15 |
En Mozes bouwde een altaar; en hij noemde deszelfs naam: De HEERE is mijnBanier! |
16 |
En hij zeide: Dewijl de hand op den troon des HEEREN is, zo zal de oorlog desHEEREN tegen Amalek zijn, van geslacht tot geslacht! |








